Dlaczego?

Dlaczego nie możemy porozmawiać z przypadkową osobą napotkaną na ulicy? Dlaczego ludzie dziwnie na nas patrzą kiedy próbujemy nawiązać kontakt? Dlaczego opinia innych jest tak dla nas ważna? Dlaczego mówi się nam w co mamy wierzyć zakazując wiary w cokolwiek innego? Dlaczego jeden musi podporządkować się drugiemu? Dlaczego tu jest lepiej a tam jest gorzej? Dlaczego nie reagujemy kiedy widzimy czyjeś cierpienie? Dlaczego wybieramy tą łatwiejszą drogę zamiast się trochę postarać? Dlaczego wszystko jest takie skomplikowane? Dlaczego jedni są postrzegani inaczej niż drudzy? Dlaczego istnieje coś takiego jak podział na lepszych i gorszych? Dlaczego boimy się sięgnąć po to o co tak długo walczyliśmy? Dlaczego ulegamy innym? Dlaczego myślimy, że ktoś jest od nas lepszy tylko dlatego, że ma więcej znajomych lub dostaje więcej uwagi? Dlaczego nie zwracamy uwagi na to co piękne tylko biegniemy w poszukiwaniu czegoś co tak naprawdę nie przyniesie nam szczęścia? Dlaczego pozwalamy sobą manipulować? Dlaczego wciąż myślimy o przeszłości? Dlaczego tak bardzo chcemy się dopasować kiedy właśnie chodzi o to żeby wystawać zza szeregu? Dlaczego marnujemy osobę jaką jesteśmy dla kogoś? Dlaczego nie potrafimy się cieszyć z tego co mamy? Dlaczego nie potrafimy cieszyć się chwilą? 

Te pytania ciągle nie dają mi spokoju. A jest ich o wiele więcej.